Oormijt

In 50 tot 75% van alle gevallen van oorproblemen bij de kat speelt de zgn. oormijt Otodectes cynotis een rol. Vooral jonge katten hebben relatief vaak last hiervan, maar ook bij oudere dieren wordt deze mijt regelmatig gevonden. In een groep katten kan de besmetting zich lang in stand houden omdat volwassen katten symptoomloos drager kunnen zijn en dus een continue, maar slecht herkenbare besmettingsbron vormen voor hun omgeving. Ook honden en fretten raken makkelijk besmet.

Bijkomend probleem is dat de oormijt, i.t.t. hetgeen de naam suggereert, zich ook in leven kan houden buiten het oor, dus op de huid. Soms ontstaan daardoor zelfs jeukende bultjes op de huid, maar vaak verloopt dit symptoomloos. Wanneer een dier langdurig besmet is met oormijt kan het daar een extra gevoelig oor aan overhouden. Allerlei relatief geringe prikkels zijn dan in staat weer een oorontsteking te veroorzaken, terwijl de mijt zelf als oorspronkelijk probleem al lang verdwenen is.
De behandeling van oormijtinfecties d.m.v. zalf of druppels levert nog wel eens problemen op. Ten eerste is het vaak erg lastig om ze zonder al te grote vechtpartijen daadwerkelijk gedurende een aantal weken aan een kat toe te dienen. Ten tweede zorgen symptoomloze dragers of gevallen waarin de mijten buiten het oor leven vaak voor snelle herbesmettingen. Daardoor kunnen chronische oormijtproblemen ontstaan.

Behandeling van oormijtinfecties d.m.v. een spot-on ondervangt deze bezwaren: het is makkelijk toe te dienen, hoeft niet herhaald te worden en werkt in het hele lichaam, dus ook tegen mijten buiten het oor. Wel is het vanwege het vóórkomen van symptoomloze dragers belangrijk om contactdieren in het zelfde huishouden mee te behandelen, ook al lijken hun oren schoon.