Eclampsie

 (Geschreven door Diana Verhaegen; Cattery The Haecoon)

Eclampsie wordt ook wel melkziekte, zwangerschapsstuipen, puerperale tetanie, zoogkramp of moederwaanzin genoemd. Het is, in ernstige gevallen, een ernstig beeld waarbij de poes heftige epileptiforme aanvallen krijgt en een (zeer) hoge temperatuur. In minder ernstige gevallen zien we alleen onrustig gedrag, tot hysterisch gedrag aan toe.

Oorzaak

Eclampsie wordt veroorzaakt door een tekort aan calcium en komt voornamelijk voor bij zogende teven (melk is erg calcium rijk). Vooral in de piek van de lactatie ongeveer 2-5 weken na het werpen treden klachten op. Een calcium tekort wordt wel vaker gezien. Er zijn aanwijzingen dat een erg snelle groei van de kittens in het laatste deel van de dracht een rol speelt in het ontstaan van deze ziekte en ook de verhouding calcium/fosfor in het bloed zou een rol spelen.

Herkennen

Eclampsie uit zich door spierkrampen die steeds sneller op elkaar volgen en langer waggelend lopen, ook kan de poes angstig worden en gaan miauwen. Vervolgens treedt er stijfheid van de poten op kan ze omvallen en vaak niet meer overeind komen; dit is vaak het tijdstip dat de krampen heviger worden en langer aanhouden. Tijdens een aanval is de temperatuur verhoogd en in ernstige gevallen kunnen ook de kauwspieren verkrampen en schuim op de bek ontstaan. Zoals al in de inleiding genoemd kan een calcium tekort ook leiden tot onrustig of zelfs hysterisch gedrag. De poes lijkt helemaal in paniek en lijkt niet te weten wat ze met zichzelf en de pups aan moet. Ook bij deze verschijnselen moeten we dus aan een calcium tekort denken!

Behandeling

De behandeling van eclampsie bestaat uit het normaliseren van de calciumconcentratie. Dit kan bij de dierenarts dmv een injectie, ook de concentratie calcium in het voer dient in orde te zijn of extra bijgegeven te worden. Meestal is dit voldoende om moeders weer helemaal in orde te krijgen.Soms heeft de moeder zichzelf zo uitgeput voor de kittens dat ook andere mineralen en vitaminen aangesproken zijn, dan kan het nodig zijn om ook deze via een infuus aan te vullen.

Risico's

Het kan voorkomen dat bij een volgend nest de ziekte zich herhaalt. Nadat een poes een keer eclampsie heeft gehad, geldt niet direct een negatief advies om een volgend nestje te nemen. Wel moet extra gelet worden op de hoeveelheid calcium in het voer tijdens de dracht. Er is echter een beperking aan de opname capaciteit van de darm om calcium uit de voeding op te nemen, zodat alleen meer calcium geven tijdens de dracht meestal niet voldoende is. Oppassen voor teveel calcium tijdens de dracht, het kan dan juist eclampsie bevorderen. Het belangrijkste is om alert te zijn op de verschijnselen van een calcium tekort na de bevalling (er kan eventueel ook een bloedonderzoek gedaan worden naar het calcium gehalte in het bloed) en bij twijfel direct calcium te gaan toedienen via een (onderhuidse) injectie. Indien echter ook bij het volgende nestje de moeder ernstige verschijnselen van eclampsie ontwikkelt, dan is de aanspraak op de reserves van de teef dusdanig dat voorzichtigheid geboden moet worden om zo'n poes weer te laten dekken.

Ook de kittens van een poes met eclampsie verdienen extra aandacht omdat de poes meestal als reactie op de ziekte sterk daalt in de melkgift. Kittens dienen in zo'n geval bijgevoerd te worden.