Vier héél bewogen maanden…

Door Diana Verhaegen, Cattery The Haecoon.

Tijdens een lekker kroelpartijtje vond ik bij mijn kater een pukkeltje [de helft kleiner dan een erwt] in zijn nek. Uiteraard even na gekeken maar omdat hij nogal een rauwdouwer is, ging ik er vanuit dat hij weer een robbertje gevochten had met zijn dochter. Iets waar ze beide niet buiten kunnen

Na verloop van tijd, pfff wat zal het geweest zijn, een week of vier denk ik, viel het me op dat hij dat pukkeltje nog steeds had en het ook wat groter geworden was. Misschien slordig, maar god ze hebben wel eens vaker een schrammetje of iets dergelijks, want het spelen gaat er soms erg hard aan toe. Omdat hij ook sinds een paar dagen kneep met zijn oog en zalf niet hielp, hebben we weer een afspraak met de DA gemaakt. Op zijn oog zat iets wat weggehaald moest worden en ach dat pukkeltje kon niet veel wezen, hij is zo’n jonge kater [nog geen 2jaar] , maar voor de zekerheid werd ook dát maar weggehaald. Beide plekjes werden opgestuurd naar Utrecht en dan maar afwachten. Mijn vriendin Arida is ook onze DA assistente en zij kon dus vrij snel achter de informatie komen en zou mij bellen als ze het had. Op de bewuste vrijdag hoorde ik al helemaal niets en begon me toch zorgen te maken en dat was niet onterecht want halverwege de middag kwam Arida mij persoonlijk thuis vertellen dat het niet goed was. Het plekje op zijn oog was niet verontrustend [wat extra bindweefsel] , maar het pukkeltje in zijn nek was een * Mastocytoom, een kwaadaardig gezwel. Na samen wat gehuild te hebben [zij heeft namelijk de zoon van mijn kater] zijn we met mijn mannekie naar de praktijk gereden  en hebben we borstfoto’s gemaakt. Beide aanwezige dierenartsen hebben de foto’s bekeken en…..daar GEEN uitzaaiingen , pfffff…..een pak van mij hart. In de tussentijd had Arida voor ons een afspraak geregeld in Renkum voor een buikecho. Deze praktijk “De Wilhelminalinde” is van Melinda Schmidt en haar man. Melinda is Radiologe en doet ook bestralingen. Goed, na een week [een heel lange week] konden we terecht voor een echo van mijn mannekie’s buik en…. SCHOON…. Oh, man een pak van mijn hart want dat betekende dat we gelijk een start konden maken met bestralen. Wel hadden ze nog een lymfeklier aangeprikt in zijn achterpoot omdat die verdikt was en op die uitslag moest ik ook nog wachten. Er werden 5 afspraken gemaakt voor iedere week 1 x bestralen. Eenmaal thuis gelijk de meest betrokkene gebeld en dus ook zijn fokker, die ook erg bezorgt was. Ook Arida een belletje gegeven en ook dat van die lymfeklier verteld. Zij maakte zich daar geen zorgen over want hij immers een wondje gehad aan dat pootje en dat verklaarde alles. Ze had gelijk, zo bleek ook uit de uitslag. Zo, dat was lekker want er was weer een sprankje hoop. Ik en mijn mannekie zijn namelijk één, waar ik ben is hij ook en anders roept hij me wel…..de scheet. Afijn, de maandag na de eerste bestraling zit mijn jongste dochter te kroelen met ons mannekie en….jawel zij vindt weer een pukkeltje op zijn re-flank. Nou, dan stort weer je wereld helemaal in. Met heel veel angst in mijn lijf heb ik hem toen helemaal nagevoeld en vond naast die ene ook nog een andere op zijn poot. Hup, de volgende dag weer na de DA en dus voor de volgende dag een operatie gepland. De plekjes van deze operatie hebben we zelf naar Utrecht gebracht zodat we snel de uitslag zouden hebben.Hoe goed ons mannekie door de eerste operatie kwam, hoe vervelend hij het nu vond. Hij was echt opstandig en boos en met name naar mij toe. Hij wilde zelfs niet mee naar huis en haalde mijn oor open toen ik hem uit het verblijf wilde halen om hem in de bench te doen. Eenmaal thuis begon hij een beetje te bekomen en kwam hij toch weer kroelen. Hoe vervelend ook hij moest dus die vrijdag ook weer bestraald worden en dus moest hij weer in die bench. Hij wist het al…..s’avonds geen eten meer, s’morgens de bench in de gang en rrrrrroets weer terug onder mijn bed. Het werd steeds moeilijker om hem in zijn bench te krijgen. Gelukkig konden die laatste twee plekken gelijk mee bestraald worden, want die bleken ook kwaadaardig te zijn. Om te voorkomen dat hij de volgende week weer twee keer die bench in moest, heb ik Arida gevraagd om thuis de hechtingen van de operatie te verwijderen en dat kon gelukkig ook. Nu had ik het geluk dat ze bij “De Wilhelminalinde” ook allemaal vreselijk lief en begaand zijn met hun patiëntjes en hebben zij tijdens het bestralingsroesje de hechtingen al verwijderd. Echt super hoor…..!!!
Na 5 weken bestralen waren de plekken al aardig kaal geworden, maar liever een kale en gezond kater dan…..De na controle zou plaats vinden na 2 maanden om een zo’n objectief mogelijk beeld te krijgen van het verloop. In de tussentijd was ook het niets beduidende plekje op zijn oog gaan opspelen. Daar was een herpesvirus ingeslopen en moest hij na verloop van tijd dus ook naar de oogarts. Met alle zalfjes en druppeltjes van dien werd het oog ook maar niet beter en werd zelfs erger. Het was erg rood gezwollen en op zijn hoornvlies een witte vlek. Na uiteindelijk drie mnd en een swabje zijn we tot de conclusie gekomen dat de virus verdwenen is en dat de stress en een verminderde weerstand, van de afgelopen tijd, de grootste boosdoener was, van deze oog ellende.

De na controle heeft inmiddels ook al plaats gevonden en…..er is niets te zien en dus geen uitzaaiingen. JOEPIE…!!!! Tot nu toe zijn er ook geen bultjes terug gekomen. Zijn oog zijn we gaan schoon houden wanneer het echt nodig is met fysiologisch zout en….ook dat gaat alweer een héél stuk beter en komt uiteindelijk ook weer goed. Na al het gedoe en gesleep, is mijn mannekie al aardig opgeknapt en errúg levendig en breek de tent weer af. Ik kan niet anders zeggen dan “HEERLIJK”. Meneertje is ook aardig brutaal geworden hij steelt je eten nog net niet van je bord en ijsjes…..hmmmm daar doet hij een moord voor. We hebben er wel nog een leuk aardigheidje aan over gehouden……we hebben nu een coonhondje i.p.v. een coonkatje. Dat was altijd wel al zo maar het is nu nog een tikkie erger geworden. Hij doet nu helemaal niets meer zonder zijn “mama”.

Het is voor ons een hele zware tijd geweest want tijdens deze periode brak er, bij mijn vriendinnetje Mary [zij heeft de vader van mijn mannekie] , in korte tijd 2x FIP uit bij een katertje van 10 mnd en 11wkn. Ook zij moest opgevangen en getroost worden, omdat er toch nog een hoop mensen vaak wel een stapje achteruit doen in zo’n geval. Ik kan dus echt spreken van vier wel héél bewogen maanden. Ik wil nog graag iedereen bedanken die ons in deze tijd steunt hebben, want zonder kan je écht niet.

*Mastocytoom:

Tumor is het Latijnse woord voor bult. Er zijn goede en kwaadaardige tumoren. Tumoren die niet groeien, langzaam groeien en snel groeien. Een mastocytoom is een kwaadaardige tumor [bult, pukkel, vlek] die langzaam groeit. Het heeft een kern van opeengestapelde mestcellen met uitlopers als van een wortelstelsel van een boom. Mastocyten (mestcellen) zijn bloedcellen die je beschermen tegen indringers in het lichaam. Ze horen bij het afweersysteem. Bovendien reageren die mastocyten 'overdreven' op de minst of geringste indringer. Bij zo'n afweerreactie komt de stof histamine vrij. Meestal zitten de mestcel-stapelingen in de huid. De histamine zorgt dan voor rode plekjes en bultjes. Bij een snelle behandeling, kan door het ruim verwijderen van de mastocyt, uitzaaiingen kunnen worden voorkomen.
 
De behandeling bestaat dus uit het operatief ruim verwijderen van de bult, pukkel, vlek.
Het laten beoordelen door een patholoog [duurt vaak 10 dagen] en aan de hand daarvan een bijpassende therapie toepassen.
 
Bestralen is een van die therapieën.  Bestralen kan alleen op oppervlakkige  plaatsen omdat de straling niet diep kan komen.
Bij uitzaaiingen zal deze therapie niet toegepast worden. Daarom wordt van te voren d.m.v een röntgenfoto van de thorax  (deze uitzaaiingen zijn niet/slecht zichtbaar dmv echo vandaar xray) en een echo van de abdomen beoordeelt of bestralen een optie zou kunnen wezen.

NOTE: Wij betaalde voor de bestraling van 2 velden [plekken] € 79.49 per keer. De eerste keer bijna het dubbele vanwege de buikecho want als daar blijkt dat er uitzaaiingen zijn dan vindt er geen bestraling plaats en zal er al dan niet een andere behandeling besproken worden. Als er nog vragen zijn dan ben ik bereid om die te beantwoorden. Mijn email-adres: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it