TIPPY en AVENGA

Door Marinda Chielie (Cattery Wishing Time)

In maart 2005 zag ik dat onze Tippy steeds magerder werd in het begin denk je tja oké verandering van seizoen dit komt goed zodra de lente goed doorzet en komt hij weer lekker in zijn vacht.
Daarnaast viel mij ook op dat Avenga steeds dikker werd en dan vooral haar buik, ook sliep ze meer ze zat duidelijk niet goed in haar vel. Wij hadden al een afspraak gemaakt om onze Tips eens na te laten kijken dus ik belde of Avenga daar ook nog bij kon want ik wilde toch wel zeker weten dat ze niet zwanger was, kon eigelijk niet maar je weet nooit. Het kon, dus wij hadden een afspraak voor beide staan voor de volgende dag s’middags. s’Morgens surfte ik nog eens over het internet en vond een artikel over FIP daar wist ik nog niet veel van dus eventjes lezen vanaf dat moment stortte mijn wereld in, ik wist het meteen, beide hadden FIP. s’ Middags bij de dierenarts werden Tippy en Avenga volledig nagekeken. Bij Tippy voelde zij een grote bult in zijn buik, dit waren lymfeknopen die zijn gaan samen klonteren door de ontsteking in zijn buik. En deze vormen een bult die voelbaar is.Bij Avenga heeft ze wat vocht uit haar buik gehaald dit was geel en draderig. Dit duidde op natte FIP. Er werd ook een een bloedtest afgenomen ondanks dat ook de dierenarts er voor 99% overtuigd was dat het FIP was. Tevens werd er getest op FIV en FeLV om ook dat uit te sluiten deze uitslag was negatief. We verlieten verslagen onze dierenarts en zouden tot de volgende ochtend moeten wachten op de resultaten van de bloedtest.

Avenga		Tippy

Ondertussen ging Avenga snel achteruit. Zij wilde ook niets meer eten, wat ik ook klaarmaakte voor haar. Toen de telefoon ging de volgende dag wist ik wat de uitslag was, tenminste voor Avenga, voor Tippy had ik nog altijd hoop. De uitslag was duidelijk, De *titer-waarde (niet dat een titer-waarde iets zegt) was giga hoog maar ook met alle andere gegevens erbij zoals bloedarmoede verhoogd eiwit gehalte en meer, kon de dierenarts vrijwel zeker zeggen dat beide FIP hadden en dat Tippy qua bloed er eigenlijk erger aan toe was dan Avenga. Het was ook duidelijk dat Tippy niet leed en Avenga wel. Avenga had duidelijk natte FIP. Natte FIP gaat heel snel en vaak zijn de getroffen dieren binnen een week overleden. Het is een hele nare dood als je niet ingrijpt. Het vocht maakt namelijk dat alle organen weggedrukt worden en later lopen de longen vol vocht zodat ze letterlijk verdrinken. Met deze wetenschap die hebben wij besloten om de volgende dag afscheid van ons meisje te nemen.

Wij hebben haar hierna naar Utrecht gebracht voor autopsie. Het is namelijk alleen met autopsie vast te stellen of het werkelijk FIP is. In Utrecht werden we opgevangen door een meneer die erg meelevend was en ons vroeg of wij haar ook nog weer terug wilde. Ook was er een vraag wat voor soort autopsie wij wilde je kon kiezen voor een cosmetische zodat ze er we er netjes uitzag als je haar terug wilde voor begrafenis of crematie en afscheid. Hier hebben wij voor gekozen. Zij werken ook samen met een dierencrematorium die haar daar dan komen ophalen en dan contact met ons op zouden nemen. Ook deze mensen waren bijzonder vriendelijk. Wij konden toen kiezen of we haar nog wilde zien, of we haar wilde laten begraven of cremeren of we haar terug wilde na de crematie of dat ze uitgestrooid zou worden en waar op hun strooiveldje of boven zee. Wij kozen om haar uit te laten cremeren en daarna uitstrooien boven zee en ook dat we haar niet meer wilde zien, ons afscheid hadden we al genomen en dat was zwaar genoeg. Ons meisje heeft nog geen jaar mogen worden en dat maakt dat het dubbel triest is,11 maanden oud maar is moeilijk te verteren.

Ondertussen hadden we bij Tippy besloten om het nog aan te zien. Tippy had droge FIP en dat verliep niet zo snel. Tevens hadden we nog de hoop dat hij zou kunnen genezen. Dagen zijn we aan het zoeken geweest naar artikelen en informatie en dagelijks leefde we in een wereld van hij red het, nee hij red het niet.  Ondertussen kreeg hij prednison tabletten en scheen daar zienderogen van op te knappen. Hij at goed kwam ook weer aan en speelde weer. De lymfeknoop in zijn buik verdween en alles leek er op te wijzen dat hij erdoor kwam. Na heel veel lezen wisten we het eigenlijk niet veel meer behalve dan dat FIP 100% dodelijk is.
Iets waar we maar met moeite aankonden, wennen en al zeker niet in geloven. Na 2 maanden met alle ups en downs besloten we dat het niet langer ging mede omdat Tippy’s droge FIP was overgegaan in natte FIP. Het was Pinksteren 2005 en in dit weekend hebben we uitgebreid afscheid van hem genomen. Veel op schoot, veel lekkere dingen, vaak een rondje door de tuin, kortom een weekend geheel besteed aan ons ventje. Op dinsdag 17 mei was er de zware gang naar de DA voor het definitieve afscheid deze was veel te snel gekomen. Het was een hele verdrietige tijd die diepe wonden heeft achter gelaten.

Tippy

Tippy was voor mij heel speciaal. Hij is geboren in Amerika bij mijn lieve vriendin en fokker Dianna op het moment van zijn geboorte was ik er bij en was de eerste die hem in mijn handen had mijn hart slag toen al een slag over..maar het was onmogelijk om hem mee te nemen. Wij woonden toen nog in Amerika maar zouden in April naar Nederland verhuizen en hadden daar geen woning nog.
Wij keerde met regelmaat terug van Nederland naar Amerika en ook al zag hij mij maanden niet onze band was zo speciaal toen al dat iedereen er verbaasd van stond. Dianna had kopers genoeg voor hem maar hij wilde absoluut niet verkocht elke keer als er mensen waren voor hem was hij weg en werkelijk onvindbaar waar ze ook zochten. Als ik er was wist ik elk verstop plekje van hem maar hij verstopte zich nooit als ik alleen met hem was hij knuffelde en speelde heel wat uurtjes met mij alleen.
Na 4/5 maanden hebben we de knoop doorgehakt en ik heb aan Dianna gevraagd of ik hem mocht. Wij hadden een huis in Nederland en alles was er klaar voor. Dianna had alles van het begin af meegemaakt en gezien en zo ook onze verbazende sterke band en ze liep al dagen met het idee om mij te vragen of hij bij ons kon komen wonen. Dus ze was blij dat ik er zelf mee kwam. In Juli/Augustus 2003 namen we hem mee naar Nederland en ik was dolgelukkig met hem en hij met mij. Hij was mijn speciale ventje bang voor iedereen behalve mij zodra hij mijn stem hoorde was hij bij me. De angst die hij had voor vreemden werd ook langzaam aan minder naarmate hij groeide en zekerder werd en vooral als ik in de buurt was. Hij was er als ik verdrietig was hij speelde en was blij als ik mij ook gelukkig voelde, kortom hij was er altijd voor me. Hij is vader geworden van 2 prachtige nestjes. Zijn dood was alsof mijn wereld instortte mijn allerliefste ventje was er niet meer om te knuffelen en om mee te praten. Vooral s’avond als ik naar bed ging was het vreselijk hij sliep namelijk naast me met zijn hoofd op het kussen en de rest van zijn lijfje onder de dekens. Dit miste ik vreselijk maanden heb ik geen foto’s van hem kunnen zien of over hem kunnen praten en nu ik dit verhaal schrijf stromen weer de tranen over mijn wangen. Ik ben dankbaar voor de tijd dat hij mij mocht zijn beter een korte tijd dan helemaal niks. Maar ik mis hem nu meer dan en jaar later nog heel erg.

Ik heb lang nagedacht over hoe en wat als hij overleden zou zijn omdat ik zeker wist dat wij zouden verhuizen uit dit huis, was begraven hier geen optie nooit en nooit zou ik hem kunnen achterlaten. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om hem te laten cremeren en Leonard heeft een waterdichte container gemaakt waar hij met urn in paste deze hebben wij begraven en daar bovenop staat een groot Maine Coon beeld waar ik eigenlijk nog vaak tegen praat. s’Winters branden we er een lampje naast en zomers een kaarsje het is mijn speciale plekje voor hem en met hem. De scherpe randjes zijn van de pijn gesleten maar nog steeds mis ik dit mannetje vreselijk. Omdat ik niet over hem kon praten heb ik gedichten geschreven over hem, 2 ervan kunt u hier lezen 1 geschreven door Leonard en de ander door mij.

TIPPY

T is for the TIME you spent with us , however short however brief
I is for the beautiful memories INGRAINED forever in our hearts
P is for PITY that your life was smotered so soon in your prime
P is for PAIN we feel now that you are gone
Y is for WHY you, and not another was grabbed from us

We know it's unfair but what can we do we have no choice but accept reality however cruel
We have to move on with heavy hearts we wil never find another one like you

Leonard

In loving Memory of my dearest Tippy

If tears could build a stairway
And memories where a lane
I would walk right up to heaven
To bring you home again

All thought you left your body behind
You will be all ways on my mind.
At night you will be the brightest star
and then you are not so far

Marinda

* Voet noot : Als einde wil ik eigenlijk een ieder zeggen dat hoe ontzettend zwaar het ook zal zijn om te doen het ontzettend belangrijk is om bij een overlijden (zeker een plotseling) een autopsie te laten verrichten dit omdat ook een dierenarts maar een mens is en het fout kan hebben maar ook omdat sommige ziektes zo op elkaar lijken dat een vergissing snel gemaakt is. Tevens is het belangrijk voor het gehele ras en voor de eventuele nakomelingen van het getroffen dier. Ook voor zijn hele familie zoals vader, moeder, broers, zusjes, nichtjes, neefjes tante’s enz enz welke misschien nog opgenomen zijn in een fokprogramma. Tevens voor de fokker als u die niet zelf bent kan het zeer waardevolle informatie geven.

* Titer-waarde: Geeft de hoeveelheid  antistoffen aan die er gevormd zijn hoe hoger de waarde hoe meer antistoffen. In het geval van FIP worden de antistofen tegen het coronavirus gemeten.                                                                                             

Het word ook wel de “FIP” test genoemd dit is een totaal verkeerde benaming aangezien deze jammer genoeg tot nu toe niet bestaat. Het zou dan ook de Coronavrirus test moeten heten.

* Er word gezegd dat FIP kan ontstaan door overbevolking en dat het vaak niet meer dan 1 kat treft. Zoals u hier heeft kunnen lezen is dat niet zo. Wij hadden op dat moment 6 katten en er zijn er 2 getroffen. Wij wonen in een 1 gezinswoning en hadden meer dan de ruimte voor ze. FIP trekt zich niets aan van het ras of van hun leefomstandigheden het kan 1 kat treffen maar ook meer. Het is een ongrijpbare ziekte die ik zelf als een soort van sluipmoordenaar beschouw en iedereen kan treffen. Dus veroordeel niet maar help de mensen waar je maar kan. U hoeft er niet bang voor te zijn dat de besmetting overgaat naar uw katten want het betreft hier het Coronavirus en iedere kat (in Nederland zeker) is hier mee besmet. Het ligd aan de kat zelf of het de FIP mutatie zal ontwikkelen. En zoals u kon lezen is elke mutatie verschillend. De een ontwikkeld natte FIP de ander droge FIP en dat in een kleine cattery.

Ik hoop dat het u nooit zal treffen en dit dus nooit hoeft mee te maken. Mijn grote dank gaat uit naar mijn vriendinnetjes die mij hebben gesteund door dik en dun en met liefde hebben opgevangen.

Notitie:
Heeft u ook een ervaring meegemaakt dat u met andere wilt delen en zodat mensen een beeld kunnen vormen?
Stuur dan een e-mail naar